من سکوت می کنم اما فریاد را از حنجره ی چشمانم ترجمه کن
خودم نوشتم
نکته : اولین متنی هستش که واسه نشریه ای می نویسم
مگه به این حرفم شک داری؟
وقتی تو خیابونی هیچ کس قوانین رو رعایت نمی کنه!
وقتی تو هر صفی هستی هیچ کس نوبت رو رعایت نمی کنه!
وقتی می خوای از اینترنت استفاده کنی در حد باد گلوی بچه ی شیرخواره است! البته اگه سرعتش به اندازه سرعت خروجش باشه یه چیزی! منظورم ارزششه! فیس بوک رو فیلتر میکنن!
وقتی با دوستت کنار خیابون تو ماشین صحبت می کنین یه تویوتا پلیس سرتون خراب می شن و ماشینتون رو تفتیش می کنن!
وقتی دولت ساندیس رو مجانی کرده و دستشویی رو پولی!
وقتی این آقایون با اعتقادادت طوری بازی می کنن که انگار دارن با آلت بچه ی دوماهشون بازی می کنن!
وقتی بعد نیم قرن هنوز عقده ی رفتن تیم فوتبال امید به المپیک تو این گلو گیر کرده!
وقتی مردممون واسه رسیدن به هر چیز مفتی که کنار خیابون پخش می شه تو سر و کله ی هم می زنن!
وقتی هر کسی به هر کس دیگه ای میرسه از زمین و زمان شکایت می کنه و به هر مادربه خطایی فحش ناموس میده!
وقتی این همه آدم مزخرف به خاطر سهمیه های من در آوردی تو دانشگاهن و عجیب اینه که دانشجو تو زندونه!
وقتی میلیون میلیون هزینه می کنن تا تو دانشگاه ها دوربین های مدار بسته بذارن!
وقتی رئیس جمهور با رهبر قهر می کنه و با پس گردنی برش می گردونن!
وقتی با این همه بلایی که سرمون آوردن باز برمی گردیم میگیم رای دادن وظیفه ملیه!
وقتی همه می خوان تو این مملکت یه جورایی سرت کلاه بذارن و بکنن تو پاچت!
یا اصلا بذار رک و پوست کنده بگم وقتی از این می ترسی که تو این مملکت به خاطر حرف زدن میله ی داغ رو از طرف سردش بکنن تو ... تا دیگه نتونی درش بیاری!
خب زندگی تو ایران درد داره دیگه آقا...!
اون روز میرسه که همه جا رنگارنگه،
عطر خوش گل ها همه جا میپیچه،
هر کسی به دیگری لبخندی هدیه می کنه و
خلاصه ایرانه که آباد و سرشار از شادیه!
اون روز دیگه چمن ها قهوه ای نیست، سبزه!
اون روز زوووووووود می رسه، اینو می دونم!
پی نوشت:
بهتره تو زندگی دنبال شادی ها باشیم!
غصه ها خودشون بلدند چطور پیدامون کنن ...!
آدما اونطوری هستن که خودشون فکر می کنن و دوست دارن باشن!
نه اونجوری که تو فکر می کنی و دوست داری باشن!!!
باز!
هوای تو در سرم
در هزار سوی میپیچد
و
من را به خود می پیچیچاند
آنگاه که تو را در خود می یابم و ...
و من را در تو ...
نه!
نه! مثل اینکه این اساتید محترم دانشکده مون واقعا باورشون شده که دانشکده مون اشل هاش جهانیه که اینجوری ازمون امتحان می گیرن!!!
خدایا! باعث و بانیشو ... !
وقتی زمین و زمان باهات لج کرده
تقصیر هیچ کسی نیست جز خودت!!!